stretchandsewmn

Do rozwoju oszklonego ogródka przyczyniły się podróże i kontakty krajów europejskich z regionami tropikalnymi począwszy od xv w., wzrost zainteresowania wiedzą na temat zalew, jarzyn tropikalnych i rozwój botaniki zaś udoskonalenie wytwórczości szkła planarnego. w xvi w. do przezimowania drażliwych roślin zaczęto urządzać w przyklasztornych parkach kinetyczne oszklone ekrany, a przy włoskich uniwersytetach murowane hale ogrzewane za pomocą metalowych koszy z przyżegającym się węglem. pierwsze cieplarnie w europie napełniały funkcje utylitarne i obsługiwały do uprawie warzyw i roślin egzotycznych sprowadzanych z dalekich jazdy. na przestrzeni wieków rozwinęły się z nich solidne, coraz bardziej reprezentacyjne struktury, w jakich można było przez zupełny rok praktykować sympatyczne na ziąb zieleniny. w xvii w. ogrodnictwo zimowe na dworach niemieckich, angielskich i francuskich poznane były ogrzewane piekarnikami miejsca zwane oranżeriami (od angielskiego słowa “orange” - pomarańcza) dla warzyw i jarzyn cytrusowych, nad którymi zimą podnoszono rozbieralne struktury drewniane, zaopatrzone od strony południowej w szklane ściany, np. w heidelbergu w niemczech.

.